آنكه از ما بالاتر است ما را بدبخت مي داند ،

آن كه از ما پائين تر است ما را خوشبخت تصور مي كند ،

 اما هر دو در اشتباهند ،

 زيرا ما گاهي خوشبختيم و غالبا بدبخت :

 بدبختي ما در آن ايامي است كه به نقايص زندگي خود توجه داريم

و خوشبختي ما در لحظات كوتاهي است كه به نعمتهاي زندگي خود نظر مي اندازيم

.مثل ابر سیاه و دشتی پر از گل.

رعایت کنیم:

خود را بشناسید تا خدا را بشناسیم.

خدا از خودمان به ما نزدیکتر است که همان عقل و روح ماست.

زندگی اینه ایست که هر چه کتیم به خودمان بر می گردد.

انسان فرمانده ای بزرگ ولی نه به بزرگی خدا است.

چشمها را ببندیم و ظلمات با ذکر خدا روشن کنیم.

گناهان را با حسنات محو کنیم.

با خدا سخن گویم تا تنها نمانیم.

از خدا بترسیم که از خلق خدا نترسیم.

جهالت نکنیم که زندگی خود و دیگران را نابود سازیم.

هر وقت فهمیدیم که اشتباه کردیمانگاه توبه کنیم که ضرری به ما نرسد.